Gönlümün sultanı her zaman dilimde virdim,
Ağlarsam, Sanadır âh u efgânım Efendim.
Ayrılmaz bendenim, sâyende kulluğa erdim,
Yollara rehberim, derde dermanım Efendim.

Nere baksam, kimi görsem gönlüm hep Sen’dedir,
Kulun boynundaki tasmasıyla bir bendedir;
Onu alıp satmak yalnız Sen’in elindedir,
Işığım, ziyam, göznurum, bürhânım Efendim.

Ne dizimde tâkat ne irademde fer kaldı,
Şu biten hayatımdan bir sürü keder kaldı;
Sermâyem olmasa da Sen’den bir eser kaldı;
Bir de kapında nâlân u giryânım Efendim.

Sahip çıkmazsan eğer bu sîne virân olur,
Kararır duygular gönülde bir külhân olur.
Söner bütün ışıklar ayânlar pinhân olur.!
Gözde nûrum, tende cânım, cânânım Efendim.

Sızıntı, Şubat 1999, Cilt 21, Sayı 241