Bin kere vadedeceğine, bir kere vaadini yerine getirmek daha iyidir.

Verilen sözde durma, insan olmanın ve insanî değerleri bilmenin gereğidir.

Yüzüp-gezen zeminde bir şey bitmez; yüzüp-gezen insan da hayır etmez.

Vaadini yerine getirme hassasiyeti imandan, vaadinden dönme de nifaktan kaynaklanmaktadır.

İnsanların bir kısmı, bütün bir hayat boyu, vicdanlarında akdettikleri muahedenin gereğini yerine getirmeye çalışır; bir kısmı da, böyle bir muahededen habersiz yaşar. İşte bu noktada mü'min, münafıktan ayrılır.

Vadedip yerine getirmedi deme! Vadedip yerine getirmediklerini düşün! İnsanlıkta bulunmadı deyip kimseyi kınama! İnsanlıkta bulunma adına kaçırdığın fırsatları hatırla!

Sızıntı, Nisan 1993, Cilt 15, Sayı 171