Toplum olarak bir zamanlar biz, dünyanın en saf, en duru, en temiz ve en centilmen milletlerinden biriydik; hatta bazı dönemler itibarıyla en birincisiydik. Toplumun hemen her kesiminde, temeli imana dayalı, devamı Hakk’a adanmışlığa bağlı ciddî bir hakikat aşkı, bir araştırma sevdası, bir ilim iştiyakı, bir adalet ahlâkı, bir şefkat ve merhamet hissi soluklanırdı.

• Bir Zamanlar Biz
• Denge Unsuru Bir Millet Olmak Uzun Zaman İster
• Dilsiz de Olmamalı, Üslûpsuz da!
• Dünyanın Hâl-i Pürmelâli
• Düşüşler, Yükselişler ve Ümit Ufkumuz
• Felaket Mağduru Çocuklar ve Onlara Uzanan Eller