Geçmiş günler, Hacı Ali Efendi, Şaban Düz ve Yaşar Tunagür gibi hocalarımızdan söz edildi... Geçmişin güzellikleri yâd edildi.

Ali Şendil hocamızın şairlik tarafını bilmiyordum; bir kitaplık şiirlerinin olduğunu öğrendim... Şiir bahçesinden bir demeti ezberinden bizlere okuma lütfunda bulundu... Îmâ ve işaretlerinin ne mânâ ifade ettiğini çok iyi anladığımızdan melûl ve mahzûn olarak dinledik... 'Tatlı Hicran' isimli bu şiirini sizlere takdim edeyim:

Ağlamak, gülmekti sence
Sevdirdin, o tür gülmeyi
Yokluğun gizli işkence
Çok özledik, o neşeyi
Gözlerde bir damla yaştın
Damlalar oldun sıklaştın
Denizler, ülkeler aştın
İlimdi, irfandı türkün
Bilimsel olaydı öykün
Yazımız ol, kışımız ol
Baharımız ol, güzümüz ol
Bilim kürsüsüne kurul
Kardelenler çıkınca gel
Ayva çiçek açınca gel
Gel ki, gülsün sevenlerin
Kıymetini bilenlerin
Örnek alsın yerenlerin
Tomurcuklar solmadan gel
Güller gazel olmadan gel
Sana bir deniz yaptılar
Gözyaşlarından analar
O deryada hikmetler var
Sırlar ayân olunca gel
Şuâ, cama vurunca gel
Gel de uyar gözyaşınla
Hakka dönük pâk aşkınla
Elem yüklü o coşkunla
Damlapınar coşmadan gel
Kuş kafesten uçmadan gel
Hak, isterse yol dürülür
Perde kalkar sır çözülür
En uzaklar net görülür
Hikmet çölü aşmaya gel
Sıla suyu içmeye gel
Fidanların büyüdüler
Türlü meyveler verdiler
Kimileri bakım ister
Hazandere coşmadan gel
Sarı yaprak düşmeden gel
Ne saz ile, ne söz ile
Erdemlik pâk öz ile
Olgunlaşmak uzun çile
Kutsal çile çekmeye gel
Değerini bilemedik
Hünerini sezemedik
Eserleri göremedik
Hoşgörüyle bağışla gel
Huzur yüklü yağışla gel
Sen gelince sevinç olur
Diyaloglar makes bulur
Hep sağduyu selâm durur
Erguvanlar, açıyor gel
İğdeler, mis saçıyor gel
Kestanenin hasırları,
Kaynakların bayırları
Anadolu bozkırları
'Âşinayız gel!' diyorlar
'Yüz yıl bizde kal!' diyorlar
Doruktaki ak lâleler
Yamaçtaki yaban güller
Bahçedeki mor sünbüller
Tesbihli mis seriyorlar
Boynu bükük 'Gel!' diyorlar
Erzurum'da sarı gelin
Ana, bacı, ninelerin
Efe, dadaş yârenlerin
'Al bayrağı al!' diyorlar
'Ana yurda gel!' diyorlar.