Dört yanda bahar ve çiçeklerde naz,
Bülbül seslerinde sırlı bir niyaz;
Tül tül emârelerle apak bir yaz,
Meşk ediyor yarını âvâz âvâz...

Her yanda İsrafil’in gür sadâsı,
Her ufukta bir diriliş edâsı;
Her gönülde geleceğin sevdâsı,
Meşk ediyor yarını âvâz âvâz...

Gerçi tasa hep bizleri seçiyor;
Ne gam, her şey bir bir gelip geçiyor;
Kader bizi bir ikbale çekiyor,
Meşk ediyor yarını âvâz âvâz...

Başladı, rûhlara ilham iniyor,
Sînelerde hafakanlar diniyor;
Her yanda sanki Hızır geziniyor,
Meşk ediyor yarını âvâz âvâz...

Şimdi artık her şeyde bir neş’e var,
Güller açmış, bülbül sesini arar;
Masmavi bir vuslat çağıyla bahar,
Meşk ediyor yarını âvâz âvâz...

Sızıntı, Mart 1998, Cilt 20, Sayı 230