Meltemler gibi üfül üfüldür bazen kader;
Zaman zaman da bir poyraz gibi zorlu eser...

Koca dağlar önünde toz-duman olur gider,
Ayakları baş, başları da yerle bir eder.

Zaman olur dertli sîneleri okşar geçer;
Bir bakarsın mutlu çehrelere gamlar serper...

Bir sırlı program ki, asla aklımız ermez,
Sırlara açık olanlarsa hiç dize gelmez.

İnan ve şaşkınlığa düşüp sakın yıkılma!
Güzellere göz kapayıp çirkine takılma..!

Dağların güneşe baktığı gibi O’na bak!
Hep nûrunu kolla, zulmeti bir yana bırak!

Ârifler gibi dön-dur hâdiseler içinde!
İyi yanlarını gör zevkin de, kederin de..!

Gamı-tasayı bırak, iraden canlı ise!
Ümit kaynağı ol, olabilirsen herkese!

Bir âsûde bucak arayan hep sana koşsun;
Girenler iklimine şevk u târâbla coşsun...

Sızıntı, Temmuz 1991, Cilt 13, Sayı 150